Vogelspotten op de Canarische Eilanden is een ervaring die voor iedereen toegankelijk is. De biodiversiteit vergezelt de reiziger vanaf de kust tot aan de bergtoppen en maakt de archipel tot een bestemming die verrast door de verscheidenheid aan landschappen en soorten die in zo'n klein gebied te vinden zijn.
Kustgebieden
De kustgebieden van de Eilanden herbergen een grote diversiteit aan zeevogels, waarvan sommige op Europees niveau sterk verminderde populaties hebben. Tijdens de zomer kun je varend op de wateren tussen de eilanden, of gewoon met een verrekijker vanaf een kaap of kustuitloper, uitzonderlijke waarnemingen doen: de Kuhls pijlstormvogel (Calonectris borealis), de kleine pijlstormvogel (Puffinus baroli) of de noordse pijlstormvogel (Puffinus puffinus). Ook kun je de Bulwers stormvogel (Bulweria bulwerii) en verschillende soorten stormvogeltjes zien, zoals het Madeirastormvogeltje (Oceanodroma castro), het stormvogeltje (Hydrobates pelagicus) of het zeldzame bonte stormvogeltje (Pelagodroma marina) dat alleen broedt op de eilandjes ten noorden van Lanzarote.
De opwarming en tropicalisatie van het zeewater van de archipel hebben de afgelopen jaren geleid tot een toename van het aantal tropische zeevogels, zoals de roodsnavelkeerkringvogel (Phaethon aethereus), die sinds kort broedt op El Hierro, Lanzarote en Fuerteventura.
Droge gebieden en woestijngebieden
De droge gebieden nabij de kust, zeer kenmerkend voor Lanzarote, Fuerteventura en de zuidkant van Gran Canaria, vormen uitgestrekte rotsachtige of zanderige vlaktes, met schaarse vegetatie, minimale neerslag en sterke zonnestraling. Deze bijna woestijnachtige landschappen herbergen enkele van de meest emblematische vogels van deze omgevingen: de Canarische houbara trap (Chlamydotis undulata), de renvogel (Cursorius cursor), de woestijnvink (Bucanetes githagineus), de griel (Burhinus oedicnemus) en de Berthelots pieper (Anthus berthelotii).
De beste plekken om ze te zien – veel van deze gebieden lijken een weerspiegeling van elkaar – zijn de vlaktes van Tindaya en de Jable de Jandía op Fuerteventura, maar ook de Vlaktes van Famara op Lanzarote.
Ravijnen
De middelgrote en grote ravijnen hebben het reliëf van de Eilanden gevormd en herbergen soorten die zeer interessant zijn voor vogelaars. Op Fuerteventura zijn de ravijnen van La Torre en Río Cabras heel geschikt om de casarca (Tadorna ferruginea), de palmtortel (Streptopelia senegalensis) en de zeldzame Canarische roodborsttapuit (Saxicola dacotiae), endemisch voor het eiland, te spotten.
Op Lanzarote biedt het ravijn van Tabayesco, tussen de nabijgelegen landbouwgronden, een schuilplaats voor enkele van de weinige vogelpaartjes van de oostelijke ondersoort van de Tenerifepimpelmees (Cyanistes teneriffae degener).
Op Tenerife herbergen de ravijnen van het Teno-massief in hun indrukwekkende rotswanden verschillende paartjes van de Barbarijse valk (Falco peregrinoides), een Noord-Afrikaanse variant van de slechtvalk (Falco peregrinus) waarvan het verspreidingsgebied zich uitstrekt van Pakistan tot aan de Canarische Eilanden.
Middelhoge gebieden en thermofiele bossen
De middelhoge delen van de Eilanden waren vroeger begroeid met dichte bossen van drakenbloedbomen (Dracaena draco), Canarische dadelpalm (Phoenix canariensis), Juniperus turbinata en verschillende soorten bomen en houtachtige struiken met vlezige vruchten. Met de komst van de eerste bewoners werd een groot deel van deze bossen gekapt en werd deze gebieden omgevormd tot landbouwgrond of woongebied.
Tegenwoordig zijn er slechts kleine stukken thermofiele bossen, de warme en droge formaties kenmerkend voor de middelhoge gebieden, overgebleven waarvan de meest representatieve voorbeelden op Tenerife en in het noorden van Gran Canaria te vinden zijn. Deze enclaves zijn ideale plekken om zangvogels te spotten, zoals de kleine zwartkop (Curruca melanocephala), de Canarische tjiftjaf (Phylloscopus canariensis) en de kanarie (Serinus canaria), de in het wild levende soortgenoot van de bekende kooikanarie en endemisch op de Azoren, Madeira en Canarische Eilanden.
Laurisilva-bossen
Op de hoge en bergachtige eilanden is de noordkant blootgesteld aan de passaatwinden en de constante vochtigheid heeft de ontwikkeling van dichte laurisilva-bossen mogelijk gemaakt, die veel weg hebben van subtropische regenwouden. Het Nationaal Park Garajonay op La Gomera, de landschapsparken Teno en Anaga op Tenerife en de bergtoppen van San Andrés y Sauces en Barlovento op La Palma zijn hiervan enkele representatieve voorbeelden.
Deze bossen vormen de habitat van unieke en bedreigde diersoorten, zoals de laurierduif (Columba junoniae) en de Bolles laurierduif (Columba bolli). Ze herbergen ook verschillende zangvogels, waaronder het Tenerife-goudhaantje (Regulus regulus teneriffae), endemisch op het eiland, en de Gran-Canarische blauwe vink (Fringilla canariensis).
Dennenbossen
De drogere hellingen aan de zuidkant en de bergtoppen boven de duizend meter zijn het domein van de Canarische den (Pinus canariensis), een naaldboom die alleen op de archipel voorkomt en die een brandvaste schors heeft ontwikkeld om zich te beschermen tegen branden als gevolg van de vulkanische activiteit in het verleden en tegenwoordig veroorzaakt door menselijke onachtzaamheid.
Het dennenbos is een extreme habitat waar maar weinig soorten overleven, maar deze zijn zeer goed aangepast aan de koude winters en intens droge zomers. De vegetatie en de ongewervelde dieren die eigen zijn aan deze omgevingen vormen de basis van het voedsel voor zeldzame vogels zoals de blauwe vink (Fringilla teydea) en de Gran-Canarische blauwe vink (Fringilla polatzeki), alsook de twee ondersoorten van de grote bonte specht (Dendrocopos major) die we op de Eilanden aantreffen.
Enkele van de beste plekken om deze soorten te observeren zijn het Natuurpark van Corona Forestal op Tenerife en de hogere heuvelgebieden van Pajonales, Inagua en Pilancones op Gran Canaria.
Hooggebergte
De hooggebergtegebieden bevinden zich uitsluitend op Tenerife, in het Nationaal Park van de Teide, en op La Palma, in het Natuurpark van de Caldera de Taburiente, met hoogtes van meer dan 2.000 meter. Hier overheersen de witte Teide-brem (Spartocytisus supranubius) en de Teide-brem (Adenocarpus viscosus), planten die bestand zijn tegen extreme omstandigheden en die zich aan het einde van de lente kortstondig in vol ornaat tonen, wanneer het klimaat hun bloei mogelijk maakt.
Dit hooggelegen struikgewas trekt de schaarse gevleugelde bewoners van deze bergtoppen aan en vormt een belangrijke voedselbron voor de grote zwermen Madeiragierzwaluwen (Apus unicolor).
Tien onmisbare vogelspotplaatsen
- Vlaktes van Famara (Lanzarote).
- Zoutpannen van Janubio (Lanzarote).
- Ravijn van La Torre (Fuerteventura).
- Natuurpark van Jandía (Fuerteventura).
- Dennenbossen van Inagua (Gran Canaria).
- Landschapspark van Teno (Tenerife).
- Dennenbossen van La Orotava (Tenerife).
- Nationaal Park Garajonay (La Gomera).
- Ravijn van Los Tilos (La Palma).
- Mencafete (El Hierro).
Tips om je reis te plannen
Beste tijd voor vogelspotten
Vogelspotten op de Canarische Eilanden is het hele jaar door mogelijk, hoewel in bepaalde periodes de kansen beter zijn, afhankelijk van de soort:
- Broedende landvogels: van april tot juni, wanneer de broedactiviteit het grootst is.
- Trekkende zeevogels: van augustus tot oktober, samenvallend met de post-nuptiale trek.
- Verdwaalde zeldzame vogels: vooral in oktober en november, maanden waarin vaak verdwaalde soorten worden waargenomen.
Aanbevolen duur van de reis
Het beste is om een reis van 7 tot 10 dagen te plannen, waarin de eilanden Fuerteventura of Lanzarote, Gran Canaria, Tenerife en La Gomera zijn opgenomen. Een combinatie van deze bestemmingen omvat alle belangrijke habitats en garandeert dat de meeste interessante soorten kunnen worden waargenomen.
Vervoer
Vluchten
De Canarische Eilanden bieden dagelijks rechtstreekse vluchten vanuit talrijke Europese en Afrikaanse steden, naast een uitgebreid netwerk van interinsulaire vluchten die snelle verbindingen tussen de eilanden bieden.
Veerboten tussen eilanden
De veerdiensten opereren niet met dezelfde regelmaat als de vluchten, maar ze zijn bijzonder interessant voor vogelaars. Op de routes tussen Tenerife en La Gomera of Fuerteventura en Lanzarote is het mogelijk om tijdens de vaart te genieten van het spotten van pijlstormvogels, stormvogels en pijlstormvogeltjes, vooral tijdens de migratieperiode.
Vervoer over land
Het openbaar vervoer is beperkt tot bussen en taxi's, en deze doen niet altijd de belangrijkste gebieden voor vogelspotten aan. Daarom is het raadzaam een auto te huren voor meer bewegingsvrijheid of om uw wandelroutes zorgvuldig te plannen op basis van de busdienstregeling.
Accommodaties
Alle eilanden bieden een breed scala aan accommodaties, van wandelpensions tot vijfsterrenhotels. Een bijzonder aan te bevelen optie is een verblijf in landelijke huizen in landbouwzones in de middelhoge gebieden van de eilanden, met gevarieerde prijzen en aanvullende activiteiten zoals wandeltochten, paardrijden, duiken en paragliden.
Deze verblijven bieden niet alleen rust en nabijheid tot de natuur, maar dragen er ook aan bij de lokale economie te bevorderen en een milieuvriendelijker toeristisch model te stimuleren.
Wat te eten
De Canarische keuken is een andere grote attractie van de reis. Tot de meest typische gerechten behoren konijn of geitenvlees in saus, op houtskool geroosterd varkensvlees en kip, en verse vis die op verschillende manieren wordt bereid.
De papas arrugadas (nieuwe aardappelen gekookt in de schil in zout water), gemaakt van bijzondere, lokale aardappelsoorten, en tropisch fruit completeren deze keuken vol contrasten en intense smaken. Dit alles past bijzonder goed bij de lokale wijnen, die internationale bekendheid genieten.
Diensten van ornithologische gidsen
Op alle eilanden is er een ruim aanbod aan bedrijven die gespecialiseerd zijn in natuurtoerisme: wandelen, walvisspotten, astronomie en, in sommige gevallen, ornithologische routes van één of meerdere dagen.
Voor wie een meer complete ervaring wenst, is het inhuren van een deskundige gids een uitstekende manier om de observaties te verbeteren en de beste plekken van elk eiland te leren kennen.