Toen kitefoil zijn olympische debuut maakte tijdens de Olympische Spelen van Parijs, schreef Ellie Aldridge (Poole, 1996) sportgeschiedenis. De Britse zeilster werd de eerste olympische kampioene in Formula Kite. Een prestatie die tot stand kwam dankzij intensieve training, vele uren op het water en een belangrijke trainingsbasis: de Canarische Eilanden, haar tweede thuis.
Het olympische debuut van kitefoil in Parijs, waar de deelneemsters snelheden tot wel 40 knopen bereikten, bevestigde de snelle ontwikkeling van deze sport. In iets meer dan tien jaar tijd groeide zij van een opkomende klasse uit tot een olympische discipline.
“Deel uitmaken van de eerste Olympische kitesurfwedstrijden – het olympische debuut van Formula Kite – was ongelooflijk”, vertelt Aldridge. “Het was een eer om de hele sport te vertegenwoordigen. We hadden hier lang naar uitgekeken. En winnen was simpelweg fantastisch.”
Van Poole naar olympisch goud
Aldridge werd geboren in Poole, aan de zuidkust van Engeland. Ze groeide op dicht bij zee en begon al op jonge leeftijd met zeilen. Later richtte ze zich op topsport binnen de zeilsport en vanaf 2018 specialiseert ze zich in kitefoil, precies op het moment dat deze discipline zich begon te vestigen binnen het olympische programma.
Haar opmars ging snel. In 2023 werd ze Europees kampioene in Formula Kite en datzelfde jaar behaalde ze een zilveren medaille op het wereldkampioenschap, waarmee ze zich definitief vestigde als een van de belangrijkste internationale namen in de sport.
Na haar olympische goud in 2024 volgde de America’s Cup. Aldridge maakt deel uit van het Britse team Athena Pathway, waarmee ze deelnam aan de Women’s America’s Cup 2024 en waarmee ze zich voorbereidt op de volgende editie van deze historische competitie. Daarnaast is ze lid van het Emirates GBR-team in SailGP, een van de snelste en technologisch meest geavanceerde zeilcompetities ter wereld.
Achter al deze prestaties schuilt echter een cruciale factor: zoveel mogelijk uren op het water kunnen trainen en dat onder optimale omstandigheden. En precies daar spelen de Canarische Eilanden een belangrijke rol.
De archipel heeft zich ontwikkeld tot een van de belangrijkste internationale bestemmingen voor windsporten. Dankzij de unieke omstandigheden trekken de eilanden elk jaar topsporters van over de hele wereld aan. Ook Aldridge ontdekte de Canarische Eilanden in 2020 en heeft ze sindsdien tot een van haar vaste trainingsbases gemaakt.
Een belangrijke trainingslocatie
Gedurende een groot deel van de Europese winter verhuizen internationale zeilers naar de archipel om hun voorbereiding voort te zetten. Hier vinden ze een omgeving waar ze regelmatig kunnen trainen en sessies kunnen delen met de beste sporters van het circuit.
Aldridge legt het zo uit:
“De Canarische Eilanden zijn een fantastische plek, vooral om in de winter te trainen. We kunnen hier trainen, profiteren van de beste omstandigheden en tegelijk samen op het water zijn met onze grootste rivalen.”
Die competitieve omgeving is een van de redenen waarom veel sporters ieder seizoen terugkomen. Door op dezelfde spots te trainen als andere topatleten kunnen prestaties worden vergeleken en stijgt het niveau.
Daar komt nog bij dat het stabiele klimaat het mogelijk maakt om veel vaker het water op te gaan.
“In de rest van Europa vind je niet dezelfde weersystemen of hetzelfde klimaat”, zegt Aldridge.
Bovendien maakt de nabijheid van het Europese continent de archipel tot een bijzonder praktische bestemming voor Europese atleten.
“Zonder ver te hoeven reizen hebben we hier het beste klimaat: warme omstandigheden, zon en elke dag goede wind.”
Een inspirerende omgeving
Op veel stranden van de archipel zijn kleurrijke kites te zien die met hoge snelheid over het water glijden, voortgestuwd door de wind. Een spektakel dat zelden onopgemerkt blijft.
“Mensen op het strand zien ons trainen en denken waarschijnlijk: dat zou ik ook graag eens proberen”, zegt Aldridge.
Misschien is dat ook de reden waarom Ellie de Canarische Eilanden in drie woorden omschrijft als:
“Idyllisch, ontspannend en gastvrij.”
Voor veel atleten zijn de eilanden inmiddels veel meer dan alleen een trainingslocatie: een plek waar wind, oceaancondities en uren op het water echt het verschil maken.
