De kindertijd als spiegel
Reizen met kinderen maakt dat verschil duidelijk. Zij volgen geen routes of schema's. Ze blijven staan waar wij de pas versnellen. Ze kijken naar wat wij niet meer zien. Ze verbazen zich. En zonder het te willen, nodigen ze ons uit om hetzelfde te doen.
Terwijl wij op zoek zijn naar de beste hoek voor een foto, hebben zij de draak in de wolken al gezien. Terwijl wij naar de volgende bezienswaardigheid lopen, bukken zij zich om een rij mieren te bekijken. Ze hebben geen grote landschappen nodig om verrast te worden. Voor hen is aanwezig zijn voldoende.
Wat de psychologie mindfulness (opmerkzaamheid) noemt, passen zij toe zonder het te weten. Zonder het te willen, geven zij ons een spiegelbeeld van wat wij waren: het vermogen om ons te verbazen, vragen te stellen zonder antwoorden te verwachten, aanwezig te zijn. En soms is dat genoeg om iets wakker te maken dat sluimerde.